Παστά χοιρινά μάγουλα γιά γευσιγώστες

Παστά χοιρινά μάγουλα γιά γευσιγνῶστες

Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες διάβασα μία συνταγή γιά γιαπράκια μέ παστά χοιρινά μάγουλα. Ἐπειδή εἶναι λίγο δύσκολο νά τά βρεῖτε στά ἑλληνικά κρεοπωλεῖα , γράφω ἐδῶ παρακάτω τήν συνταγή γιά ὃποιον θέλει νά τά φτιάξει μόνος του.

Ἡ Συνταγή γιά τά παστά μάγουλα χοιρινοῦ μόνο γιά γευσιγνῶστες:

Συστατικά

1000 γρ. μάγουλα χοιρινά(το μέρος κάτω ἀπό τον λαιμό,μέ τό δέρμα στήν μία πλευρά)

1/3 φλιτζάνι ζάχαρη καστανή

1/3 φλιτζάνι ἁλάτι

1 κουτ. γλ. σκόνη καυτερῆς πιπεριᾶς

10/15 σπόροι μαύρου πιπεριού σπασμένοι

4 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι ἤ ρίγανη (τριμμένα)

 

Ἐκτέλεση

Ἀνακατεύουμε ὃλα τά ὑλικά σέ ἓνα πιάτο καί ἀλείφουμε καλά τό κρέας μέ τό μεῖγμα, τό τυλίγουμε  καλά μέσα  σέ μία λαδόκολλα  καί

τό  τοποθετοῦμε μέσα σέ μία πλαστική σακκούλα γιά τρόφιμα ἤ σέ ἓνα σκεῦος. Το  ἀποθηκεύουμε  στό ψυγείο γιά 7 ἡμέρες καί γυρίζουμε τήν συσκευασία κάθε ἡμέρα πάνω-κάτω. Ἀφαιροῦμε τό κρέας ἀπό τό σκεῦος τό στεγνώνουμε μέ χαρτί κουζίνας καί δένουμε ἓνα κομμάτι σπάγκο στή ἄκρη κάθε κομματιοῦ κρέατος. Τό τοποθετοῦμε σέ μία σακκούλα ἀπό γάζα καί  ἀφήνουμε τό κρέας κρεμασμένο νά στεγνώσει σέ κρύο καί στεγνό μέρος γιά 3 ἑβδομάδες τουλάχιστον. Τό κρέας πρέπει νά εἶναι σκληρό καί στεγνό . Κόβουμε σέ λεπτές φέτες καί τό χρησιμοποιοῦμε σάν μπέϊκον, ἀφοῦ κάθε φορά ἀφαιρέσουμε τό σληρό δέρμα.

Μέ τά μάγουλα αὐτά μποροῦμε νά φτιάξουμε τά πραγματικά σπαγγέτι αλα Αματριτσιάνα. Οἱ Ἰταλοί τό ἀποκαλοῦν Γκουαντσιάλε. Γιά μεγαλύτερες ποσότητες κρέατος τροποποιοῦμε ἀναλόγως καί τά ὑπόλοιπα συστατικά. (Γιά τό ἁλάτι ἡ ἀναλογία εἶναι 3% πρός τό βάρος τοῦ κρέατος. Γιά τά μυρωδικά 1,5% ἤ κατά βούληση).

Καί ἐδῶ θα βρεῖτε τήν συνταγή για τά Spaghetti all’ Amatriciana

Για τήν σεισμοπαθή κωμόπολη Amatrice  γράψαμε τήν 25/8/2016 ἐδῶ: https://www.facebook.com/EllinikiAkadimiaTisKafterisPiperias/

Ο Χαμένος Μονόκερως, η Jazz & οι πιπεριές Habaneros

Ὁ Χαμένος Μονόκερως, ἡ Jazz  & οἱ πιπεριές Habaneros

Πρίν λίγες ἡμέρες βρεθήκαμε στήν ὄμορφη πλατεῖα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς  Τσαγκαράδος, μέ τόν παγκοσμίως γνωστό της ὑπεραιωνόβιο πλάτανο. Ἀκριβῶς ἀπέναντι βρίσκεται τό περίφημο Ξενοδοχεῖο “ Ὁ Χαμένος  Μονόκερως”. 

Ἓνας χῶρος μέ μεγάλη ἱστορία, γνωρίζοντας ὃτι εἶναι καί τό πρῶτο ξενοδοχεῖο πού κτίστηκε στήν Τσαγκαράδα καί τό ἀνατολικό Πήλιο ἀμέσως μετά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέ χρήματα τοῦ Τσαγκαραδιώτη ἐπιχειρηματία κ. Πουργιανοῦ. 
Τό πρῶτο του ὄνομα, «Ξενοδοχεῖον Η ΕΛΛΑΣ». Μεγάλο ἐγχείρημα γιά τά χρόνια ἐκεῖνα, ἐπειδή ὡς γνωστόν ἡ ἐπιχείρηση δέν διέθετε μόνον  τό ξενοδοχεῖο ἀλλά καί ἓνα ἀρτοποιεῖο καί ζαχαροπλαστεῖο συγχρόνως. Στόν δέ ἐξώστη(αὐλή) του περιτριγυρισμένον ἀπό γαλάζιες ὀρτανσίες καί ὁ ὁποῖος βλέπει στήν παραπάνω πλατεῖα , ἡ τότε καλή κοινωνία πού εἶχε τήν δυνατότητα νά κάνει διακοπές, μποροῦσε νά ἀπολαμβάνει, ἐκτός ἀπό τό γνωστό σέ ὃλους μας ὑποβρύχιο καί πάστες καί γλυκάκια γαλλικοῦ τύπου, δυσεύρετα στόν τόπο μας ἐκεῖνα τά χρόνια.

 

















Τόν ἴδιο αὐτόν ἐξώστη, κάτω ἀπό μία μεγαλόπρεπη καστανιά καί ἓναν πλάτανο,  μέ γιασεμιά καί ἄλλα ἀναρριχώμενα φυτά γύρω,   οἱ σημερινοί ἰδιοκτῆτες, ἔχουν διακοσμήσει μέ πραγματικό γοῦστο καί προσφέρουν πρωϊνό ἤ δεῖπνο. 

Ἐμεῖς πήγαμε νά ρωτήσουμε γιά τό πρόγραμμα τῶν συναυλιῶν τῆς Jazz πού λάμβανε χώρα  τίς τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Αὐγούστου στήν μεγάλη αἴθουσα τοῦ ξενοδοχείου. 

Μπαίνοντας στήν αὐλή ἤ ἐξώστη τοῦ ξενοδοχείου μεταξύ τῶν ἄλλων φυτῶν ἀνακαλύψαμε καί μία μικρή καλλιέργεια μέ πιπεριές Habaneros. Ὁ ἰδιοκτήτης κ. Χρῆστος Μάρτζος, παρ’ὃτι ἦταν ἡ ὣρα τοῦ δείπνου καί ἦταν ἀπασχολημένος, εὐγενέστατος, συζήτησε μαζί μας καί στό τέλος ἀφοῦ μιλήσαμε καί γιά καυτερές πιπεριές μᾶς  φίλεψε μερικές ἀπό τίς Habaneros του, τίς ὁποῖες φωτογραφήσαμε μαζί μέ τό σῆμα κατατεθέν τῆς Τσαγκαράδος, τό κάστανο, μέσα στίς κατσίδες του. Ὡς γνωστόν τό κάστανο βρίσκεται μέσα σέ ἓνα ξυλῶδες περίβλημα (τήν κατσίδα) πού ἔχει ἀγκάθια ἐξωτερικά καί ἀνοίγει ὃταν οἱ καρποί ὡριμάσουν. 

Ἡ πιπεριά Habanero εἶναι  καυτερή καί ἔχει ἀξιολογηθεῖ ἀπό 100,000-350,000 μονάδες στήν κλίμακα Scoville.

Πιπεριές (καυτερές καί μή) καί τομάτες στήν ώρα τους

Πιπεριές (καυτερές καί μή)  καί τομάτες στήν ὣρα τους

Λέμε "ὡραῖες πιπεριές" ἤ "ὡραῖες τομάτες" γιατί ἀκριβῶς εἶναι στήν ὣρα τους, ἀλλοιῶς δέν θά ἦταν ὡραῖες. Ἡ ὣρα τους εἶναι τώρα τόν Αὔγουστο. Ἔχουν ἤδη ὡριμάσει φυσιολογικά κάτω ἀπό τόν ζεστό ἣλιο τοῦ θέρους καί ὄχι κάτω ἀπό περίεργες συνθῆκες  μέσα σέ θερμοκήπια καί ἔτσι περιέχουν ὃλα τά ἀρώματά τους καί τά χρώματά τους. Πέρισυ τέτοιες ἡμέρες    ἡ κα. Σκούρα στήν ἱστοσελίδα της  http://www.thehealthycook.gr ἔγραφε γιά τήν Μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς με τομάτα και διάφορα μπαχαρικά 
ἀφιερωμένη στούς λάτρεις τοῦ καυτεροῦ φαγητοῦ. Βρεῖτε τίς Αὐγουστιάτικες πιπεριές καί τομάτες καί ἀκολουθῆστε τήν προετοιμασία τῆς θεσπέσιας αὐτῆς μαρμελάδας, ὃπως ἡ ἴδια τήν περιγράφει κατωτέρω:

 

Μαρμελάδα Καυτερής Πιπεριάς & Τομάτας

Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στους λάτρεις του καυτερού φαγητού (κάποια από Χ. μου έρχεται στο μυαλό….). Μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς με τομάτα και διάφορα μπαχαρικά. Δεν είναι η μαρμελάδα που θα φας στο πρωινό σου, αλλά αυτή που θα συνοδέψει ένα δίσκο τυριών και αλλαντικών και ένα μπουκάλι κρασί. Η καλή παρέα είναι απαραίτητη!

Την συνταγή την έφτιαξα συγκεντρώνοντας ιδέες από διάφορες συνταγές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο σε ελληνικές και ξένες ιστοσελίδες. Κατατάσσεται πλέον στο top 5 των συνταγών μου. Πραγματικά την λάτρεψα!  Είναι πολύ απλή και γρήγορη στην παρασκευή της. Η προετοιμασία δεν παίρνει πάνω από 10 λεπτά και το βράσιμο της μαρμελάδας γύρω στα 45 λεπτά, αλλά αυτό είναι λίγο σχετικό. Φροντίστε να φοράτε γάντια όταν θα καθαρίζετε τις πιπεριές και προς Θεού μην τρίψετε τα ματάκια σας για αρκετή ώρα μετά! Τα σπόρια της καυτερής πιπεριάς είναι αυτά που έχουν την μεγαλύτερη ποσότητα καψαϊκίνης, γι’αυτό και συνήθως τα αφαιρούμε. Αν πάλι εσείς έχετε αυξημένη το αίσθημα της περιπέτειας μπορείτε να τα αφήσετε. Δεν θα σας το συνιστούσα όμως…

Η καψαϊκίνη (capsaicin) είναι μια ουσία που περιέχεται στις κόκκινες πιπεριές αλλά και σε μια ποικιλία πιπεριών και φυτών που ανήκουν στο γένος Capsicum. Σύμφωνα με μελέτες, έχει αναλγητικές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει στο αδυνάτισμα αυξάνοντας τον μεταβολισμό.  Η αναλγητική ιδιότητα των κόκκινων πιπεριών ήταν γνωστή εδώ από χιλιάδες χρόνια στους ινδιάνους της Καραϊβικής και οι γιατροί του Χριστόφορου Κολόμβου διαπίστωσαν την ευρύτατη χρήση τους ως αναλγητικά. Η καψαϊκίνη καταπραΰνει τους μυϊκούς πόνους, τις μετεγχειρητικές ενοχλήσεις και τους πόνους στις αρθρώσεις. Έτσι άρχισε να αποτελεί το δραστικό συστατικό σε διάφορες κρέμες και αλοιφές για πόνους στους μυών που συνδέονται με την αρθρίτιδα, πόνους στην πλάτη και εξαρθρώσεις. Να σημειωθεί ότι καψαϊκίνη είναι εξαιρετικά τοξική σε μεγάλες ποσότητες. Στη διατροφή η καψαϊκίνη βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλές συγκεντρώσεις για να προκαλέσει δηλητηρίαση. Πρέπει να καταναλώσει κανείς 2 λίτρα καυτερής σάλτσας για να ξεπεράσει το τοξικό όριο. Η χρήση “καυτών” φαγητών ή η κατανάλωση καψαϊκινοειδών σε επίπεδα 10 φορές υψηλότερα από το μέσο διατροφικό επίπεδο δεν παρουσιάζει παρενέργειες στον άνθρωπο. Τα καψαϊκινοειδή μεταβολίζονται γρήγορα στο συκώτι και εκκρίνονται με τα ούρα μέσα σε λίγες ώρες. Σε κάθε περίπτωση όμως, η κατανάλωση της ουσίας πρέπει να γίνεται με μέτρο και με παράλληλη λήψη κρασιού ή λιπαρών τροφών. Ενώ σε μικρές ποσότητες βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, μειώνει τους καρκινικούς όγκους και βοηθάει στο αδυνάτισμα, όσοι καταναλώνουν μία καυτερή πιπεριά τσίλι κάθε μέρα φαίνεται πως έχουν 15% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του στομάχου ενώ επιβαρύνονται σημαντικά αν πάσχουν από σπαστική κολίτιδα.

Η καυτερή πιπεριά είναι επίσης πλούσια σε καροτίνη, λουτεΐνη, βιταμίνη Α, βιταμίνη C, καψανθίνη, καψορουμπίνη, και σε προβιταμίνες Ε, P, B1, B2, B3 (νιασίνη). Η κατανάλωση της μπορεί να μας βοηθήσει να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, ενώ συμβάλλει στην πρόληψη λοιμώξεων, καρδιαγγειακών νοσημάτων, παθήσεων των αρθρώσεων, οφθαλμολογικών παθήσεων και γενικότερα, βελτιώνει την υγεία και διατηρεί ισχυρό το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Χρόνος προετοιμασίας:   1 ώρα περίπου
Ποσότητα:   αποδίδει περίπου 1 κιλό μαρμελάδα
Υλικά:
7-8 (600 γρ.) πιπεριές Φλωρίνης, ξεσποριασμένες και χοντροκομμένες
7 (70 γρ.) κόκκινες καυτερές πιπεριές, ξεσποριασμένες και χοντροκομμένες
5 εκ. φρέσκο τζίντζερ, καθαρισμένο και τριμμένο
2 σκελίδες σκόρδου, ψιλοκομμένες
2 (400γρ.)  μέτριες τομάτες, ξεσποριασμένες και στραγγισμένες
400 γρ. καστανή ζάχαρη
3 κουταλιές πετιμέζι (χρησιμοποίησα το άθερμο πετιμέζι Καραγγελή, το οποίο έχει απίθανη γεύση και άρωμα)
200 ml ξύδι από λευκό κρασί
1 ½ κουταλάκι σπόρους αγριοκύμινου (ή κύμινο τριμμένο)
1 ½ κουταλάκι τριμμένο κόλιανδρο
Εκτέλεση:
Σε ένα μικρό αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνετε το κόλιανδρο και το αγριοκύμινο σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά για 1 περίπου λεπτό. Μεταφέρετε τα μπαχαρικά σε ένα γουδί και σπάστε τους σπόρους.
Τοποθετείστε όλα τα υλικά μέχρι και τις τομάτες στον κάδο του επεξεργαστή τροφίμων ή στο μπλέντερ, και πολτοποιήστε  τα.
Μεταφέρετε το μείγμα σε μια κατσαρόλα, σε μέτρια φωτιά, και προσθέστε τα υπόλοιπα υλικά και τα μπαχαρικά. Αφήστε το μείγμα να βράσει μέχρι να δέσει, ανακατεύοντας που και που.
Αφήστε την για λίγο να κρυώσει και μοιράστε την μαρμελάδα σε αποστειρωμένα βάζα. Σφραγισμένα θα διατηρηθούν περίπου 3 μήνες. Αν τα ανοίξετε, φυλάξτε τα στο ψυγείο.

Γιά τήν δική μας "Μαρμελάδα τῆς καυτερῆς πιπεριᾶς ἤ Παραδεισία ἐπάλειψις διά ὀλίγους"εἴχαμε γράψει στις 28/10/2010 , ἐδῶ : http://kafteripiperia.blogspot.gr/2010/10/blog-post.html

Πιπεριές Poblanos γεμιστές μέ τυρί

 Πιπεριές  Poblanos γεμιστές μέ τυρί

Φέτος στό κτῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀκαδημίας τῆς Καυτερῆς Πιπεριᾶς μεταξύ τῶν ἄλλων καυτερῶν πιπεριῶν εἶναι ἓτοιμες καί οἱ πιπεριές Poblanos. 

Στά μεξικανικά ἑστιατόρια συνήθως τίς τηγανίζουν γεμιστές μέ ἓνα μῖγμα τυριῶν.Ἐμεῖς θά κάνουμε τήν δική μας ἐκδοχή στόν φοῦρνο.Ἡ συνταγή εἶναι πολύ ἁπλή καί πολύ γευστική.

Θά χρειαστοῦμε:

5 μεσαῖες πιπεριές Poblanos ἤ ἀνάμικτες μικρές & μεγάλες. 250 γρ. περίπου τυρί κρέμα, μαλακό, ¾ φλ.τσαγιοῦ χονδροτριμμένο τυρί κασέρι (ὄχι πολύ ἁλμυρό), ¾ φλ.τσαγιοῦ χονδροτριμμένο τυρί τύπου Cheddar.

Ἐκτέλεση:

1. Προθερμαίνουμε τόν φοῦρνο στούς 175 ° C /180 ° C 

2. Λαδώνουμε ἐλαφρά ἓνα ταψί 22Χ33 ἑκ. περίπου.

3. Κόβουμε τίς πιπεριές στην μέση κατά μῆκος καί ἀφαιροῦμε τούς σπόρους. (Ἄν οἱ πιπεριές εἶναι πολύ καυτερές φορᾶμε γάντια μίας χρήσεως).

 4. Ἀνακατεύουμε καλά ὃλα τά τυριά.

5. Γεμίζουμε μέχρι τήν μέση κάθε μισή πιπεριά καί τήν τοποθετοῦμε μέσα στό λαδωμένο ταψί.

6. Ψήνουμε γιά 30’ περίπου, μέχρι νά λιώσουν τά τυριά καί νά ἀρχίζουν νά ροδίζουν στήν ἐπιφάνεια.

Η ιστορία του κατακίτρινου λεμονιού και της κατακόκκινης καυτερής πιπεριάς

Ἡ ἱστορία τοῦ κατακίτρινου λεμονιοῦ καί τῆς κατακόκκινης καυτερῆς πιπεριᾶς


Ἐμεῖς τῆς Ἑλληνικῆς Ἀκαδημίας τῆς Καυτερῆς Πιπεριᾶς τήν μόνη ἐμπειρία πού εἴχαμε σχετικά με τήν καυτερή πιπεριά καί τό λεμόνι ἦταν ὁ ἐναγκαλισμός ἑνός φυτοῦ καυτερῆς πιπεριᾶς μέ μία νεαρή λεμονιά γεμάτη κατακίτρινα λεμόνια. Ἡ πιπεριά πού εἶχε φυτρώσει στήν ρίζα τῆς λεμονιᾶς ψήλωσε τόσο πολύ, πού οἱ ὣριμοι κόκκινοι καρποί της μπλέχτηκαν μέ τά κίτρινα λεμόνια καί παρουσίαζαν ἓνα ἐκπληκτικό θέαμα ὃπως βλέπετε στήν συνημμένη φωτογραφία.

Ἀκολουθώντας πάντα τήν ῥῆσιν τοῦ Σωκράτους «ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα»,γνωρίσαμε τίς προηγούμενες ἡμέρες μία νέα ἔκπληξη , σχετική μέ τό κατακίτρινο λεμόνι καί τήν κατακόκκινη καυτερή πιπεριά.

Στό κάτω μέρος τῆς πλατείας Συντάγματος  συναντᾶμε τήν ἀρχή τῆς ὁδοῦ Πετράκη. Προχωρώντας 100 μέτρα πιό κάτω ἐπί τῆς Πετράκη  συναντᾶμε στήν γωνία δεξιά μας ἐπί τῆς ὁδοῦ Φωκίωνος 2,  τό Καφέ-Μπάρ “ Le petit village ” . Ξεχωρίζει γιά πολλά πράγματα, ἀλλά δύο θά ἀναφέρουμε ἐδῶ. Τόν ἐξαιρετικό καφέ espresso καί τίς λεμονάδες του. 

Στό “ Le petit village ”, αὐτός πού διευθύνει τήν ὀρχήστρα σ’αυτό τό “μικρό χωριό “ εἶναι ὁ Δημήτρης Χατζηπέτρου. Χάριν λοιπόν τοῦ  διευθυντοῦ  τῆς ὀρχήστρας , εἴχαμε μία ἀκόμη πιό εὐχάριστη ἐμπειρία. Δροσερή φρεσκοστυμμένη λεμονάδα μέ καυτερή πιπεριά. Ὁ Δημήτρης τήν ἔκανε ἀκόμη πιό δροσερή καί ἀπολαυστική προσφέροντάς μας ἀπό μία κουταλιά τυρί κρέμα πού συνόδευε μία μαρμελάδα φρούτων τοῦ δάσους. Εἴτε σᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι ἡ λεμονάδα μέ καυτερή πιπεριά, δοκιμᾶστε την. Ὁ Δημήτρης θα σᾶς κάνει νά τήν ἀγαπήσετε. Ἐκεῖ θά ἀνακαλύψετε καί  ἀκόμη ἄλλους “χίλιους” διαφορετικούς συνδυασμούς ἀρωμάτων, φρούτων καί χρωμάτων μέ τά λεμόνια τοῦ “ Le petit village ”.

«Καρποί (ή αγγουράκια) κάπαρης διά ολίγους»…

«Καρποί (ἤ ἀγγουράκια) κάπαρης διά  ὀλίγους»…

Οἱ καπαριές  μετά τήν ἀνθοφορία τους δένουν  τούς καρπούς τους πού φθάνουν σέ σχῆμα καί μέγεθος μίας μεγάλης πράσινης ἐλιᾶς.

Σήμερα, ἀπό ἓνα φυτό κάπαρης μαζέψαμε περίπου 400 γρ. καρπῶν. Ἀμέσως ἐπί τῷ ἔργῳ.

Πλένουμε τούς καρπούς.

Μέσα σέ ἀνοξείδωτο σκεῦος βράζουμε :

1 ½  ποτήρι νερό,

1 ποτήρι ξίδι καλῆς ποιότητος,

2 κουτ. σούπας ἁλάτι

καί ἀμέσως μετά τόν πρῶτο βρασμό ρίχνουμε τούς καρπούς μαζί μέ δύο φύλλα δάφνης καί τούς βράζουμε γιά 4-5 λεπτά. Στά μισά τοῦ βρασίματος ρίχνουμε μέσα δύο καυτερά πιπεράκια καί μία σκελίδα σκόρδου κομμένη στήν μέση. 

Ἑτοιμάζουμε τά ἀποστειρωμένα  βαζάκια καί ἀμέσως μετά τό βράσιμο βάζουμε μέσα στά βαζάκια τούς καρπούς τῆς κάπαρης, τά φύλλα δάφνης, τά καυτερά πιπεράκια καί τό σκόρδο, συμπληρώνουμε μέ τό ὑγρό τοῦ βρασίματος καί κλείνουμε τά βαζάκια μέ τό καπάκι.

Τά ἀναποδογυρίζουμε μέχρι νά κρυώσει τό περιεχόμενο καί τά ἁλμυρόξινα ἀγγουράκια κάπαρης  εἶναι ἓτοιμα. 

                              

Μποροῦμε νά καταναλώσουμε τούς «καρπούς τῆς κάπαρης διά ὀλίγους» ἀμέσως τήν ἑπόμενη  ἡμέρα.

 Ὃταν ἀνοίξουμε τά βαζάκια τά συντηροῦμε στό ψυγεῖο.

Από την Πόλη με αγάπη....καί καυτερή πιπεριά

Ἀπό τήν Πόλη μέ ἀγάπη…. καί καυτερή πιπεριά

 Χρειάζεται ὄσφρηση κι'ἐμεῖς τήν ἔχουμε. Δέν φαίνεται ἐκεῖ πού βρίσκεται καί ὅμως ἐμεῖς τήν ἀνακαλύψαμε. Μέσα στήν κίνηση, μέσα στήν φασαρία τοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν, μία μικρή ὄαση στήν ὁδό Γαμβέττα ἀριθ. 6 στό βάθος τῆς πεντακάθαρης στοᾶς. 

Τρία (3) τραπεζάκια ὃλα κι' ὃλα γιά πολύ λίγους.

 Μᾶς ὑποδέχεται ὁ εὐγενέστατος Ἀνέστης χαμογελαστός. Τσίπουρο, οὖζο, κρασί. Μαζί μ'αὐτά μικρές ἤ μεγάλες ποικιλίες. Γιά ἐμᾶς ὁ Ἀνέστης ἑτοίμασε ἓναν ντάκο λίγο πιό πονηρό ἀπό τούς συνηθισμένους πού κυκλοφοροῦν στήν ἀγορά. Κλασικό, ἐλιές ἀγγουροντομάτα, σαλάτα κηπουροῦ, χαλούμι ψητό. 

Μοναδικό σ'ὃλη τήν ἀγορά, ἐπάνω στό τραπέζι καί μία πιπεριέρα ἀλλά μέ κόκκινο καυτερό πιπέρι, σ'αὐτό πού ἔχουμε ἀδυναμία ἐμεῖς.  

Ἓνα γαρδουμπάκι ἐξαιρετικό πού τό "διορθώσαμε" λίγο προσθέτοντας τό ἀγαπημένο μας καυτερό πιπέρι.

Αὐτό πού κάνει  τήν διαφορά εἶναι στήν ὀμελέττα μέ σουτζούκι ἤ παστουρμά.

 

Ἡ ὀμελέττα μέ παστουρμά δέν πρόλαβε νά φθάσει στό τραπέζι καί ἔγινε ἀνάρπαστη

Ὁ Ἀνέστης εἶναι ἀπό τήν Πόλη μέ ρίζες ἀπό τήν Καππαδοκία, ἔτσι ὁ παστουρμάς καί τό σουτζούκι του εἶναι κατά πολύ ἀνώτερα σέ γεύση ἀπό αὐτά πού θά βρεῖτε στά πολυδιαφημισμένα στέκια στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι λίγο πιό νόστιμα, λίγο πιό γευστικά ὃπως καί οἱ ὀμελέττες του, γιατί ὁ Ἀνέστης τίς φτιάχνει μέ ἀγάπη. Εἶναι πραγματικά πικάντικος μεζές γιά τσίπουρο. Ἐμεῖς προσθέσαμε λίγο καυτερό πιπέρι παραπάνω  ἀπό τήν πιπεριέρα τοῦ Ἀνέστη... 

Παρά λίγο νά τό ξεχάσουμε. Ὁ Ἀνέστης κάθε ἡμέρα ἔχει καί δύο μαγειρευτά "πιάτα" γιά ὃποιον προλάβει....

Αὐτό πού σίγουρα θά βρεῖτε σέ ἀφθονία στήν ὁδό Γαμβέττα 6( ἀνεβαίνοντας  ἀπό τήν  Ὁμόνοια  τήν ὁδό  Θεμιστοκλέους  δεξιά), εἶναι τό χαμόγελο καί ἡ ἒμφυτη εὐγένεια τοῦ Ἀνέστη, πράγματα δυσεύρετα στίς μέρες μας...