Μοσχιοί “πνιγμένοι”

Μοσχιοί  “πνιγμένοι”.

Γιά τήν   Donatella Simeone ἔχουμε ξαναγράψει παλιότερα. Εἶναι μία τέλεια μαγείρισσα , μία καταπληκτική φωτογράφος, μία σπουδαία δημοσιογράφος καί προπάντων ἀγαπάει τίς καυτερές πιπεριές.

 Ἐδῶ παρουσιάζει μέσω τῆς ἐφημερίδος  “ La Repubblica” τήν πολύ ἁπλή συνταγή   Μοσχιοί “πνιγμένοι”.

Πιό κάτω θα δοῦμε πώς «πνίγονται» οἱ μοσχιοί.

Οἱ μοσχοί εἶναι μαλάκια κεφαλόποδα τῆς οἰκογενείας τῶν ὀκταποδιδῶν. Παρόμοια μέ μικρά χταπόδια μέ χρωματισμό φαιοκαστανό,  μικρότερη κεφαλή καί μάτια προεξέχοντα. Τά ὀκτώ πλοκάμια τους ἔχουν μία μόνον σειρά ἀπό βεντοῦζες σέ ἀντίθεση μέ τά χταπόδια πού ἔχουν δύο σειρές.

Γιά τήν συνταγή  θά χρειαστεῖτε τά παρακάτω ὑλικά γιά 4 ἄτομα:

1 κιλό μοσχιούς καθαρισμένους
200 γρ. τοματίνια
½ ποτήρι λευκό ξηρό κρασί 

50 γρ. μαῦρες ἐλιές

1 κ.σ. κάπαρη ξαλμυρισμένη
1  καυτερή πιπεριά
1 σκελίδα σκόρδου
- ἐξαιρετικά  παρθένο ἐλαιόλαδο (ὃσο χρειάζεται)
- ἁλάτι (ὃσο χρειάζεται)
- ψιλοκομμένο μακεδονήσι (μαϊντανό) (ὃσο χρειάζεται)

Σίγουρα θά ἔχετε  διαβάσει χίλιες παραλλαγές αὐτῆς τῆς  συνταγῆς, ἀλλά  προσθέστε καί αὐτή μαζί μέ τίς ἄλλες. Ὑπάρχει ἓνα μικρό «μυστικό» στήν συνταγή αὐτή. Θά πρέπει νά προστεθοῦν  τά τοματίνια, ἀφοῦ προηγουμένως τά ἀποφλοιώσετε  για νά κάνουν τήν γεύση αὐτοῦ τοῦ πιάτου λίγο πιό “λεπτή”. Ἡ ἄλλη συμβουλή πού θά θέλαμε νά προσθέσουμε εἶναι νά ἐπιλέξετε μικρούς μοσχιούς γιά αὐτό τό εἶδος τῆς προετοιμασίας γιατί ἐκτός τοῦ  ὃτι εἶναι  πιό μαλακοί  παρουσιάζονται καί καλύτερα στό πιάτο σας. Ζεματίζετε γρήγορα τά τοματίνια, ἀφήνετε νά κρυώσουν καί στήν συνέχεια τά ἀποφλοιώνετε, τά κόβετε στή μέση καί τά ἀφήνετε στήν ἄκρη.

Σέ ἓνα τηγάνι ἤ ἄλλο σκεῦος (κατά προτίμηση πήλινο) τσιγαρίζετε τό σκόρδο μέ τό ἐλαιόλαδο καί τήν καυτερή πιπεριά, προσθέτετε τούς μοσχιούς  ἀφοῦ τούς ἔχετε πλύνει καί στεγνώσει καί ἀφήνετε νά τσιγαριστοῦν ἐλαφρῶς. Προσθέστε  τό κρασί καί ἀφῆστε νά ἐξατμιστεῖ  ἐντελῶς πρίν νά προσθέσετε τά ἀποφλοιωμένα τοματίνια, τήν κάπαρη, τίς ἐλιές καί μία πρέζα ἁλάτι. Προσθέστε ἓνα ποτήρι ζεστό νερό, καλύψατε τό τηγάνι μέ τό καπάκι του καί μαγειρέψτε “γλυκά” μέχρι νά μαλακώσουν οἱ μοσχιοί. Πρίν σβήσετε τήν φωτιά προσθέστε τό ψιλοκομμένο φρέσκο ​​μακεδονήσι (μαϊντανό).

Προσφέρετε τούς ζεστούς μοσχιούς πάνω σέ φέτες καψαλισμένου ψωμιοῦ. 

 

Μία καυτερή πιπεριά δίνει γεύση στίς πατάτες;

Μία καυτερή πιπεριά δίνει γεύση στίς πατάτες;

Τόν Γιῶργο Χωριανόπουλο δέν τόν γνωρίζουμε ἀπό κοντά, ἀλλά γιά νά χρησιμοποιεῖ καυτερές πιπεριές στό φαγητό του σίγουρα εἶναι ”δικός” μας. Ὁ Γιῶργος δημοσίευσε στήν σελίδα του μία δική του συνταγή μαγειρεμένη μέ τά χέρια του. Συνταγές μέ πατάτες καί κρεμμύδια θά ἔχετε διαβάσει πολλές. Ὃμως αὐτή τοῦ Γιῶργου  εἶναι πιό γευστική γιατί συμπεριλαμβάνει καί τίς ἀγαπημένες μας καυτερές πιπεριές!

Παραθέτουμε κατωτέρω  τήν συνταγή ὃπως τήν δημοσιεύει στήν σελίδα του.

Πατάτες Πενταράτες

Ένα φαγητό από την Νάξο, ένα φαγητό που παντρεύει την πατάτα με το κρεμμύδι, εδώ σε παρασκευή (φωτογραφίες και κείμενο) από τον εξάδελφο Γεώργιο Χωριανόπουλο.

1. Διαλέγουμε μικρές φρέσκες πατάτες

2. Αφού τις πλύνουμε καλά τρίβοντας τες με το σφουγγάρι της κουζίνας και χωρίς να τις ξεφλουδίσουμε τι κόβουμε ροδέλες (πεντάρες).

3. Καθαρίζουμε ξερά κρεμμύδια ...

4. ...και τα ψιλοκόβουμε όπως στη σαλάτα. Μπορούμε να προσθέσουμε και μια δυο ψιλοκομένες καυτερές πιπεριές (η καθ' εαυτού συνταγή)

5. Στραγγίζουμε τις πατάτες...

6. ...και τις ρίχνουμε σε βαθύ τηγάνι που έχει κάψει το λάδι.

7. Στα 3/4 του χρόνου τηγανίσματος της πατάτας προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι

8. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να τηγανιστεί με τις πατάτες

9. Τις γυρίζουμε συχνά να ψηθεί και να μαραθεί καλά το κρεμμύδι. Προσοχή να μην αλατίσουμε πριν τις πατάτες για να μην διαλύονται εύκολα στο ανακάτεμα. Στο τέλος θα προσθέσουμε και μπόλικο πιπέρι.

10. Εδώ να πούμε καλή σας όρεξη!!!

Ένα φαγητό από την Νάξο, ένα φαγητό που παντρεύει την πατάτα με το κρεμμύδι, εδώ σε παρασκευή (φωτογραφίες και κείμενο) από τον εξάδελφο Γεώργιο Χωριανόπουλο.

1. Διαλέγουμε μικρές φρέσκες πατάτες

2. Αφού τις πλύνουμε καλά τρίβοντας τες με το σφουγγάρι της κουζίνας και χωρίς να τις ξεφλουδίσουμε τι κόβουμε ροδέλες (πεντάρες).

3. Καθαρίζουμε ξερά κρεμμύδια ...

4. ...και τα ψιλοκόβουμε όπως στη σαλάτα. Μπορούμε να προσθέσουμε και μια δυο ψιλοκομένες καυτερές πιπεριές (η καθ' εαυτού συνταγή)

5. Στραγγίζουμε τις πατάτες...

6. ...και τις ρίχνουμε σε βαθύ τηγάνι που έχει κάψει το λάδι.

7. Στα 3/4 του χρόνου τηγανίσματος της πατάτας προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι

8. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να τηγανιστεί με τις πατάτες

9. Τις γυρίζουμε συχνά να ψηθεί και να μαραθεί καλά το κρεμμύδι. Προσοχή να μην αλατίσουμε πριν τις πατάτες για να μην διαλύονται εύκολα στο ανακάτεμα. Στο τέλος θα προσθέσουμε και μπόλικο πιπέρι.

10. Εδώ να πούμε καλή σας όρεξη!!!

- See more at: http://mesimeriano.gr/eshop/index.php?route=journal2%2Fblog%2Fpost&journal_blog_post_id=4#sthash.Nq0lnB0Y.dpuf

Ένα φαγητό από την Νάξο, ένα φαγητό που παντρεύει την πατάτα με το κρεμμύδι, εδώ σε παρασκευή (φωτογραφίες και κείμενο) από τον εξάδελφο Γεώργιο Χωριανόπουλο.

1. Διαλέγουμε μικρές φρέσκες πατάτες

2. Αφού τις πλύνουμε καλά τρίβοντας τες με το σφουγγάρι της κουζίνας και χωρίς να τις ξεφλουδίσουμε τι κόβουμε ροδέλες (πεντάρες).

3. Καθαρίζουμε ξερά κρεμμύδια ...

4. ...και τα ψιλοκόβουμε όπως στη σαλάτα. Μπορούμε να προσθέσουμε και μια δυο ψιλοκομένες καυτερές πιπεριές (η καθ' εαυτού συνταγή)

5. Στραγγίζουμε τις πατάτες...

6. ...και τις ρίχνουμε σε βαθύ τηγάνι που έχει κάψει το λάδι.

7. Στα 3/4 του χρόνου τηγανίσματος της πατάτας προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι

8. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να τηγανιστεί με τις πατάτες

9. Τις γυρίζουμε συχνά να ψηθεί και να μαραθεί καλά το κρεμμύδι. Προσοχή να μην αλατίσουμε πριν τις πατάτες για να μην διαλύονται εύκολα στο ανακάτεμα. Στο τέλος θα προσθέσουμε και μπόλικο πιπέρι.

10. Εδώ να πούμε καλή σας όρεξη!!!

- See more at: http://mesimeriano.gr/eshop/index.php?route=journal2%2Fblog%2Fpost&journal_blog_post_id=4#sthash.Nq0lnB0Y.dpuf

Καλή Πρωτομαγιά!

                     Καλή Πρωτομαγιά!

 Ὁ Διονύσιος Σολωμός μᾶς θυμίζει ὃτι     κάποτε ἡ Πρωτομαγιά ἦταν γιορτή τῆς Ἀνοίξεως...

 ...πού ὡραιότερη ἡ φύση ξυπνάει....

 

Μιά καυτερή πιπεριά, λίγο ψάρι …και μιά τρυφερή ιστορία

Μιά καυτερή πιπεριά, λίγο ψάρι …καί μιά τρυφερή ἱστορία

Ἡ συνταγή εἶναι ἁπλή. 

Τσιγαρίζουμε ἓνα ψιλοκομμένο κρεμμύδι καί ἓνα σκόρδο μέχρι νά ροδίσουν. Προσθέτουμε μία ,δύο πατάτες κομμένες σέ μικρά κυβάκια, καρότα ψιλοκομμένα, συμπληρώνουμε με μπουκιές ψαριῶν,  χωρίς κόκκαλα καί πέτσες, τριμμένες κόκκινες ντομάτες, καυτερή πιπεριά, λίγη ζάχαρη, ἁλατοπίπερο καί λίγη κάπαρη ξαλμυρισμένη. Σιγοβράζουμε γιά 20-25 λεπτά, μέ λίγο λευκό κρασί καί εἶναι ἓτοιμη. Τό γευστικό καί πικάντικο αὐτό παρασκεύασμα μπορεῖ να συνοδέψει ὁποιοδήποτε εἶδος ζυμαρικοῦ.
Κάπως ἔτσι , δίχως κάπαρη βέβαια, ἀλλά μέ καυτερή πιπεριά, περιγράφει τήν συνταγή του ὁ κ. Τάσος Κόλλιας σέ μία ἀπό τις τρυφερές ἱστορίες του πού δημοσίευε στήν ἐφημερίδα «Τά Νέα» πρίν μερικά χρόνια. 

Ὁ κ. Τάσος δέν ἄλλαξε καθόλου παρ’ὃτι ἔχουν περάσει ἀρκετά χρόνια ἀπό τότε πού τόν συναντήσαμε γιά πρώτη φορά στό ἑστιατόριό του στά Ταμπούρια κι’ἄς ἔχει μεταφερθεῖ σήμερα στήν Λεωφ. Συγγροῦ. Ἔχει παραμείνει  ὁ ἴδιος , εὐαίσθητος καί σωστός ἐπαγγελματίας, ὃπως τόν περιγράφει στό ἄρθρο της , στούς Bostanistas ἡ κα. Κική Τριανταφύλλη, ὃπου θά διαβάσετε καί τήν τρυφερή ἱστορία...

Ο σαραβάς, το κόκκινο πιπέρι και ο σαλούβαρδος

Ὁ σαραβάς, τό κόκκινο πιπέρι καί ὁ σαλούβαρδος

 Φωτογραφία:Νικ. Μορόπουλος

Γιά τόν Νίκο Μορόπουλο ἔχουμε ξαναγράψει καί σέ ἄλλες ἀναρτήσεις μας. Διαβάζοντας τήν τελευταία του ἀνάρτηση στό bostanistas.gr γιά τήν ἐξαιρετική ψαρόσουπα χρησιμοποιώντας τό ταπεινῆς προελεύσεως ψαράκι μέ τήν ὀνομασία «σαραβάς», θα θέλαμε νά ποῦμε στούς φίλους τῆς καυτερῆς πιπεριᾶς ὃτι σ’αὐτοῦ τοῦ εἴδους τήν ψαρόσουπα μποροῦμε νά προσθέσουμε καί λίγο κόκκινο καυτερό πιπέρι καί νά συνοδέψουμε τήν ψαρόσουπα (εἴτε στό χεῖλος  τοῦ πιάτου , εἴτε στόν πάτο τοῦ πιάτου καί ἀπό πάνω τήν ψαρόσουπα)  μέ μερικές φέτες καψαλισμένο ψωμί στήν ἐπιφάνεια τῶν ὁποίων τρίβουμε ἐλαφρῶς μία σκελίδα σκόρδου.

Αὐτό πού εἶναι ἀξιοσημείωτο εἶναι ὃτι αὐτό τό ταπεινῆς προελεύσεως ψαράκι ἐκτός ἀπό «σαραβᾶς» ἔχει ἄλλα 10 ἀκόμη ὀνόματα μέ διαφορετικές  σημασίες στήν καθομιλουμένη,  ὃπως ἀναφέρεται στήν παρακάτω σελίδα (http://www.slang.gr/) καί παρουσιάζει μεγάλο ἐνδιαφέρον. Διαβάστε την:

                          φωτογραφία: διαδίκτυο

…<<σαλούβαρδος / σαλουβάρδα / σαχλιαμπάκος
Ονομασία του εικονιζόμενου ψαριού με την επιστημονική ονομασία Phycis Phycis, που ζει στις περισσότερες ελληνικές θάλασσες και αναγνωρίζεται με πολλά ονόματα, ανάλογα με την περιοχή, όπως σαραβάνος, ποντικός, ποντίκι, ποντικόψαρο, σκορδαλός, μιχάλης με πιο συνηθισμένο το σαλούβαρδος. Το σαχλιαμπάκος δεν τό'χω ακούσει πουθενά αλλού, εκτός από την Κύθνο. Αν υπάρχουν κι άλλες ονομασίες ή τυχόν διορθώσεις, ευπρόσδεκτες.
Είναι ψάρι χαμηλού κόστους, αλλά κατά τη γνώμη μου ιδανική συνοδεία της σκορπίνας (μαζί με λύχνους, δράκαινες, χειλούδες και ό,τι άλλο πετρόψαρο υπάρχει διαθέσιμο) για νόστιμες κακαβιές! Έχει άσπρο, τρυφερό και αρκετά νόστιμο κρέας, αλλά, εξ αιτίας της κακομούτσουνης εμφάνισής του, δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο ευρύ κοινό, εξ ου και η χαμηλή τιμή. Η εμφάνισή του είναι η αιτία και άλλων χρήσεων του ονόματός του στη ντοπιολαλιά της Κύθνου. Αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος και της παρουσίας του στο παρόν λήμμα.
Έτσι μια γυναίκα με άσκημη κορμοστασιά ή κακομούτσουνη τη λένε σαλουβάρδα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

-Τά 'μαθες Πελέγρα*; Ο Νικολός θα πάρει τη Μαρία. -Αυτή τη σαλουβάρδα; Κρίμας ταύτονε!
*Πελέγρα: γυνακείο όνομα, αρκετά συνηθισμένο στην Κύθνο. Ταυτίζεται με το Πελαγία. Ετυμολογικά προέρχεται από το Ιταλικό pellegrino:προσκυνητής (τα χρόνια της Ενετοκρατίας [13ος-16ος αιώνας] οι προσκυνητές, των αγίων τόπων συνήθως, ερχόταν από το πέλαγος).
Άλλη χρήση του,από τους ψαράδες συνήθως (λόγω του σχήματός του) υπονοεί το πέος.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

(Από τα χρόνια του μεσοπολέμου) Νέος ψαράς,με πέντε αδερφές που πρέπει να παντρέψει (κλασσική ιστορία) παραπονιέται στον πατέρα του, γιατί δέν τον έκανε κι αυτόν κορίτσι. Η απάντηση του πατέρα: "Άμα ήσουνε κορίτσι θά 'τρωες ένα σαλούβαρδο να!" φέρνοντας τη παλάμη του ενός χεριού στο ύψος του αγκώνα του άλλου.
Τέλος το όνομα σαχλιαμπάκος, που χρησιμοποιείται (όπως πιστεύω) αποκλειστικά στην Κύθνο και επιτείνει την άσκημη εικόνα που έχει ο κόσμος για το καημένο το ψάρι, χρησιμοποιήθηκε τις δεκαετίες του ΄70 και του '80, από τους ανθρώπους του λιμανιού κυρίως, για να χαρακτηρίσει (υποτιμητικά) τους "αδέσποτους" τουρίστες με τα σακκίδια, που έφταναν στο νησί και δεν φημίζονταν για την επιμελημένη εμφάνιση και την καθαριότητά τους.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Διάλογος μεταξύ "καμακιών" της εποχής:
-Έφερε πράμα το βαπόρι σήμερα; -Ψιλοπράματα! Ένα τρία-μηδέν* και πεντέξι σαχλιαμπάκους!
*τρία-μηδέν: τρεις τουρίστριες μόνες τους (αυτές, πάντα ευπρόσδεκτες!)>>.